معرفی وبلاگ
آرزوی خوبی حقایقی جالب و افسانه و نـگاهی به آینـده نـزدیک
صفحه ها
دسته
salllllllllllllam2
salllllllllllllam
آرشیو
آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 159940
تعداد نوشته ها : 113
تعداد نظرات : 14
Rss
طراح قالب
موسسه تبیان

نوروز و خانه تكاني دل و روح + لحظه تحويل سال 

http://mj12.persianfun.info/img/92/12/New-Year/01.jpg

 

عيد نوروز و خانه تكاني دل

ايام نوروز در راه است و همه ما در تدارك خانه تكاني، دور ريختن وسايل ممكنه و تغيير دكوراسيون .همه اين كارها مربوط به دنياي بيرون است اما دنياي درون چه؟ آيا دل و روح ما به خانه تكاني نياز ندارد؟ تغيير لازم ندارد؟

خانه ما با گرد و غبار و دود و خاك آلوده مي شود و دل ما با گناه و معصيت و كمتر كسي پيدا مي شود كه در طول زندگي در برابر گناه و نافرماني، مصونيت داشته باشد بلكه نوع افراد به عللي ، كم و بيش به گناه آلوده مي شوند مصونيت و بيمه شدن افراد در برابر گناه و آلودگي به مقدار خويشتن داري آنان در برابر هوس بستگي دارد.

گروهي كه از تمالك نفساني و خويشتن داري قوي و نيرومندي برخوردارند ، كمتر به گناه آلوده مي شوند و گاهي در پرتو قدرت خويشتن داري كه به پايه عصمت رسيده ، در برابر گناه، بيمه مي گردند ولي گروهي كه خويشتن داري آنان ضعيف و ناتوان است و مانند بيد لب جويبار، از هر سو بادي مي آيد به آن سو متمايل مي شوند كمي در مسجد در كنار كعبه مشغول نماز و طوافند و كمي در گناه غوطه ورند ، از طهارت و پاكي سهم كم تري خواهند داشت و پشت آنان از بار گران گناه سنگين خواهد بود.(69 فرقان)
 
خانه تكاني دل و روح و اميد به بهبودي

بزرگ ترين نعمت براي يك بيمار موضوع اميد به بهبودي اوست و اگر بيمار از بهبودي خود مأيوس و نوميد گرديد ، چه بسا با اجل زودرسي از بين برود و قبل از اجل جان بسپارد در صورتي كه اميد به بهبودي در روح و روان او انبساطي پديد آورده و قواي دروني را براي راندن بيماري آماده مي سازد.

فرد گنهكار، يك بيمار روحي است، اگر از مغفرت و آمرزش خدا مأيوس گردد و در زندگي آينده هيچ نوع روزنه اميدي را مشاهده نكند ، هرگز به فكر اصلاح و پاكي خويش نمي افتد و نه تنها از گناهان ديرينه خويش ابراز ندامت نكرده و دست برنمي دارد ، بلكه روز به روز پشت او از بار سنگين گناه سنگين تر و پرونده زندگي او سياه تر مي گردد.

يكي از نعمت هاي بزرگ الهي نسبت به بندگان خود اين است كه راه بازگشت را به روي بندگان خود بازگذارد و خود را توّاب و توبه پذير معرفي كرده است. (70/ فرقان)

نويد توبه در خانه تكاني دل و روح
از نظر رواني نويد توبه بزرگ ترين عامل براي پاكسازي روح از هر نوع آلودگي در آينده زندگي است و اگر چنين نويدي در كار نبود هيچ فردي به فكر پاكي در ادامه زندگي نمي افتاد همه افراد از يك منطق عاميانه "آب كه از سر برفت چه يك ني و چه صد ني" پيروي نموده و روز به روز هم پرونده آنان قطورتر مي شود.

به سبب اهميتي كه توبه در پاك سازي محيط و سعادت انسان دارد ،

85 بار در قرآن وارد شده است قرآن گروه شرك را به عذابي شديد تهديد مي كند.(69 ، فرقان)

ولي بلافاصله روح رجا و اميد را در كالبد آنان دميده و نويد مي دهد كه با انجام دادن سه عمل مي توانند محيط زندگي را پاك سازند و آثار گناهان پيشين را محو و نابود سازند.

إِلَّا مَن تَابَ "به سعي خدا بازگردد و از كارهاي زشت خويش در گذشته جدا پشيمان شود.

بزرگ ترين نعمت براي يك بيمار موضوع اميد به بهبودي اوست و اگر بيمار از بهبودي خود مأيوس و نوميد گرديد چه بسا با اجل زودرسي از بين برود و قبل از اجل جان بسپارد در صورتي كه اميدبه بهبودي در روح و روان او انبساطي پديد آورده و قواي دروني را براي راندن بيماري آماده مي سازد

و آمَنَ "دست از شرك بردارد و به خداي يگانه ايمان بياورد

وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا . كارهاي نيك انجام دهد و تمام وظايف فردي و اجتماعي خويش را به جا آورد.

خانه تكاني دل و روح با درخت ايمان
ايمان درختي است كه در سرزمين دل مي رويد و عمل نيك، ميوه هاي شيرين اين شجره است. توبه از گناه كه حاكي از يك نوع شايستگي خاص براي رحمت حق است، سبب مي شود كه درهاي مغفرت و آمرزش به روي انسان بازگردد و در نتيجه برگ هاي سياه پرونده فرد توبه كار حذف گرديده و به حكم، عمل صالحا كه تنها حسنات و كارهاي نيك او در آن جا ثبت شود.

به معناي ديگر، پرونده اين شخص را تنها برگ هاي سياه كه حاكي از آلودگي او بود تشكيل مي داد ولي وقتي به سوي خدا بازگشت و به خداي يگانه ايمان آورد و اعمال نيك انجام داد ، برگ هاي سفيد و زريني در كنار برگ هاي سياه قرار مي گيرد ولي چون نتيجه توبه، پاك سازي محيط روح و ناديده گرفتن قسمت هاي سياه پرونده زندگي است ، قطعاً اوراق سياه از آن حذف مي گردد و تنها برگ هاي زرين به جا مي ماند؛ فَأُوْلَئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا .

 

 

 

لحظه تحويل سال 1393 و نحوه تعيين آن

لحظه تحويل سال 1393 هجري شمسي در ساعت 20 و 27 دقيقه و 7 ثانيه، روز پنج شنبه 29 اسفندماه 1392 مطابق با 18 جمادي الاول 1435 و 20 مارس 2014 خواهد بود. سال 1393 هجري شمسي كه نام اسب را بر خود دارد برابر با سالهاي 2014/15 ميلادي و 1435/36 هجري قمري و 3752 زرتشتي مي باشد.

• 
لحظه تحويل سال، چه اتفاقي در آسمان مي افتد؟
معمولاً هنگامي كه يك سال شمسي به روزهاي پاياني خود مي رسد، صحبت از ويژگي هاي سال آينده شروع مي شود. از بين اين بحث ها، يك بحث بيش از بقيه جلب توجه مي كند و آن، "لحظه تحويل" سال آينده است. طبق سنت، در اين لحظه همه افراد خانواده دور هم جمع مي شوند و بنا بر رسوم باستاني خود، آغاز سال نو را جشن مي گيرند.

اين لحظه اي است كه خاطره آن هميشه در يادها مي ماند اما آيا تاكنون از خود پرسيده ايد كه اصولاً اين زمان بر چه مبنايي انتخاب و تعيين مي شود؟ و در اين لحظه چه اتفاقي مي افتد كه آن را با آغاز سال پيوند مي دهند؟


http://mj12.persianfun.info/img/92/12/New-Year/02.jpg


زمان و تقويم زمان، انسان را به ياد ساعت و تقويم مي اندازد. مطمئناً همه شما با نظام 24 ساعتي شبانه روز آشنا هستيد و در زندگي روزانه خود به راحتي از آن استفاده مي كنيد. اين نظام و مفهوم شب و روز، به قدري بديهي است كه شايد هرگز به منشأ و چرايي آن فكر نكرده ايد. اما در سپيده دم تمدن، اجداد ما نمي توانستند اين چنين ساده و راحت مفاهيم زمان را درك كنند.

شايد نخستين مفهوم گذشت زمان براي آنان طلوع و غروب خورشيد بوده است. بالا آمدن گوي فروزاني از شرق و فرونشستن آن در غرب و تكرار مداوم آن، انسان را به مفهوم روز و شب و سپس "شبانه روز" رهنمون شد. اين بنيادي ترين جزء يك نظام سنجش زمان است: "پديده اي متناوب و تكرار شونده" خوشبختانه طبيعت چندين پديده متناوب ديگر نيز در اختيار انسان قرار داده است و از اينجا بود كه مفاهيم سال، فصل و ماه پديد آمد.


• اما چرا انسان به واحدهاي بزرگتر از روز روي آورد؟
با استفاده از واحدهاي بزرگي همچون سال، دهه و قرن كار آسان تر مي شود. واحد بزرگتر از روز ماه بود: يك دوره ي اهله ي ماه كه از يك بدر تا بدر بعدي، يا از يك هلال نو تا هلال نوي بعدي طول مي كشيد. اين مدت تقريبا 29 تا 30 روز است. بنابر اين اولين تقويم هاي بشر تقويم هاي قمري بوده است، زيرا تنها با نگاه به شكل اهله ي ماه مي توان تشخيص داد كه در چندمين روز ماه قرا داريم و احتياج به هيچ محاسبه ي ديگري نيست.

براي انسان هاي اوليه، همين كافي بود كه يك سال را به طور تقريبي 360 روز و يك ماه را 30 روز بداند اما پيشرفت تمدن، باعث نياز به دقت بيشتر در محاسبه زمان شد و اين امر، يك مشكل بزرگ را نمايان ساخت: متأسفانه واحدهاي بزرگتر از زمان، حاصلضرب صحيحي از واحد هاي كوچكتر نبودند. به عبارت ديگر، در يك سال نمي توان تعداد صحيحي از شب و روزهاي كامل را جاي داد.


http://mj12.persianfun.info/img/92/12/New-Year/03.jpg


البته گفته بالا به هيچ وجه دقيق نيست. وقتي مي گوييم "سال" بايد دقيقاً مشخص كنيم كه منظورمان از سال چيست؛ همين طور براي شبانه روز. تعجب نكنيد! در "نجوم كروي" چندين نوع سال و روز و ماه وجود دارد. اگر يك متن نجوم كروي مربوط به زمان را بخوانيد، مطمئناً از ديدن اسامي عجيب و تعاريف گوناگون دستگاه هاي مختلف زمان، در شگفت خواهيد شد. البته ما قصد نداريم وارد اين مبحث گسترده شويم. بلكه فقط چند تعريف ساده شده از آن را كه براي كارمان ضروري است، برمي گزينيم.

• احتمالاً با دو نوع از سال ها آشناييد:
سال شمسي و سال قمري. مبناي طبيعي اين سال ها از نامشان پيدا است. يعني سال شمسي از حركت خورشيد و سال قمري از حركت ماه بهره مي گيرد. همانطور كه مي دانيد، در اصل اين زمين است كه به دور خورشيد مي گردد. اما از آنجا كه حركت، نسبي است؛ ما بر روي زمين تصور مي كنيم كه خورشيد در طول سال در حال حركت در آسمان است. اين حركت در يك مسير خاص در آسمان صورت مي گيرد كه "دايره البروج" نام دارد و ما بعداً در باره آن بيشتر صحبت خواهيم كرد.

اين حركت با حركت روزانه ي خورشيد كه از شرق به غرب در 24 ساعت يك دور مي زند، فرق دارد. اين حركت را تنها با توجه به ستارگان زمينه ي آسمان مي توان فهميد كه خورشيد در طول يك سال يك دور در ميان ستارگان زمينه ي آسمان از غرب به شرق دور مي زند. حال، با توجه به آنچه گفتيم، مي توان يك سال شمسي را "مدت زمان حركت خورشيد از يك نقطه خاص در آسمان و بازگشت به همان نقطه" تعريف كرد. اين ساده ترين سال است كه به آن "سال برجي" هم گفته مي شود.

از آنجا كه اين نوع سال با خورشيد در ارتباط است و خورشيد هم يكي از عوامل كنترل كننده طبيعت و فصول است، در بيشتر تقويم ها از اين نوع سال استفاده شده است. اما در سال قمري، مدت زمان 12 بار ديدن هلال ماه نو يا 12 يار ديدن بدر كامل ماه به عنوان مبنا انتخاب شده است. هرچند اين نوع سال بر مظاهر طبيعت و فصول منطبق نيست، اما از آنجا كه تاريخ دين ما براين اساس بنيان شده است، از آن نيز استفاده مي كنيم.


http://mj12.persianfun.info/img/92/12/New-Year/04.jpg


برگرديم به سال شمسي، يعني مدت زمان دو عبور متوالي خورشيد از يك نقطه ثابت در آسمان. انسان در اعصار گذشته اين مدت زمان را 365 روز اندازه گرفته بود و براساس آن به محاسبه تاريخ مي پرداخت. اما به تدريج كه شمار سال ها فزوني يافت، انديشمندان دريافتند كه اين سال هاي 365 روزي، كم كم از فصول سال انحراف پيدا مي كنند. متفكران به اين فكر افتادند كه طول سال ها را دقيق اندازه بگيرند. اين اندازه گيري ها با همان وسايل ابتدايي نشان مي دادند كه طول يك سال شمسي اندكي از 365 روز بيشتر است؛ يعني حدود 25ر365روزه است. حال به نظر شما چگونه مي توان اين 25ر0 روز و يا ساعت را به حساب آورد.

توجه كنيد كه اين 6 ساعت هاي اضافي، پس از 4 سال، به يك شبانه روز (24 ساعت) مي رسند. پس اگر در يك دوره 4 ساله، يك روز به انتهاي سال چهارم بيفزاييم وآن را 366 روز در نظر بگيريم، مشكل حل مي شود. چرا كه در اين صورت 4 سال داراي 1461 روز(366+3×365) خواهد شد. يعني هر سال به طور متوسط 25ر365 روز خواهد داشت. اين نظام كبيسه اي را بيشتر تقويم هاي باستاني به كار برده اند(سال چهارم را كه 366 روز است، سال كبيسه مي نامند).


• تقويم جلالي و لحظه تحويل سال
بعد از اسلام در ايران تقويم منظمي وجود نداشت. در محافل سياسي و علمي جهان اسلامي كه ايران نيز جزو آن به حساب مي آمد، تقويم هجري قمري به كار مي رفت، اما در بين عامه مردم ايران، تقويم كهن باستاني (تقويم يزدگردي) معمول بود.

اما در حساب هاي كبيسه هاي اين تقويم سهل انگاري مي شد، تاجايي كه در عهد ملكشاه سلجوقي، نوروز به اواسط شهريور ماه رسيده بود! اين مسائل مشكلات عديده اي را در حساب هاي مالي و خراجي يك سال ايجاد مي كرد. به همين سبب دانشمندان آن زمان به همت حكيم عمر خيام و با حمايت ملكشاه و وزير دانشمند وي، خواجه نظام الملك طوسي، به اصلاح و احياي تقويم شمسي قديم ايراني بر مبناي هجرت پيامبر بزرگ اسلام (ص) اقدام كردند و تقويم تازه را به لقب سلطان جلال الدين ملكشاه، تقويم "جلالي" ناميدند.

در اين تقويم مقرر شد كه سال با رسيدن خورشيد به نقطه اعتدال بهاري آغاز شود. اين همان "لحظه تحويل سال" است. بنابر اين "لحظه تحويل سال، لحظه اي است بين ظهر روز اول فروردين و ظهر روز آخر اسفند، كه مركز خورشيد بر نقطه اعتدال بهاري منطبق شود."


http://mj12.persianfun.info/img/92/12/New-Year/05.jpg


خيام، منجم و شاعر ايراني حال از آنجا كه تقويم هجري شمسي كنوني ما نيز اساساً همان تقويم جلالي است (تنها فرق اين دو در مبدأ تقويم است). بنابرين مفهوم تحويل سال در تقويم كنوني ما همان است كه در تقويم جلالي ذكر شد. همچنين بر طبق قوانين اين تقويم اگر تحويل سال، قبل از ظهر (ساعت 12) به وقوع بپيوندد آن روز، اول فروردين واگر بعد از ظهر اتفاق بيفتد آن روز آخر اسفند سال قبل خواهد بود. حال به مسأله محاسبه اين لحظه مي پردازيم.

اگر طول سال شمسي ثابت بود، اين محاسبه بسيار ساده بود. زيرا در اين صورت، اگر زمان تحويل يك سال را مي دانستيم با افزودن تقريباً 6 ساعت به آن زمان تحويل سال بعد را به دست مي آورديم. اين 6 ساعت و يا به طور دقيقتر 5 ساعت و 48 دقيقه همان خرده اعشاري در طول سال شمسي (تقريباً 2422ر365 روز) است. اما طول سال همواره ثابت نيست و اين به سبب تغييراتي است كه در مسير حركت زمين در آسمان به وجود مي آيد.

در واقع براي محاسبه دقيق زمان اين لحظه بايد معادلات حركت خورشيد و چندين معيار ديگر را نيز در نظر بگيريم. اين محاسبات و معادلات، نسبتاً پيچيده اند. با اين همه، تغييرات مزبور نسبتاً كوچك هستند و شما مي توانيد براي بدست آوردن زمان تقريبي لحظه تحويل سال هاي بعد از همان روش گفته شده در بالا استفاده كنيد. يعني كافي است 6 ساعت به زمان تحويل سال بعدبيافزاييد. حال ديگر شما مي دانيد كه حدوداً چه ساعتي بايد منتظر تحويل سال باشيد

دسته ها :
پنج شنبه بیست و نهم 12 1392 7:8 صبح
X